GORAJSKIE BLUBRANIE CZYLI WUCHTA GWARY POZNAŃSKIEJ!

Poznańska mowa ma się świetnie, o czym przekonali się uczestnicy wydarzenia „Gorajskie Blubranie”. Do rywalizacji o mistrza lokalnego dialektu stanęła  wuchta wiary.

Aż 27 uczestników wzięło na warsztat rodowite poznańskie słownictwo,  m.in. ancug, rychtowanie, kankę i sznytkę, a także zmierzyli się z prawdziwą translacyjną gimnastyką. Zawodnicy przekładali pełne gwary zdania na standardową polszczyznę – w tym  „Weź szwamkę i wyczyść tę podłogę na glanc, bo musimy iść na banę” (czyli po naszemu: złap za gąbkę, pucuj podłogę na błysk i śmigajmy na pociąg). Największym wyzwaniem okazały się jednak słowa: redyska (rzodkiewka), muki (dąsy/fochy) oraz purzytki (pośladki).

Z tą gwarową łamigłówką najlepiej poradzili sobie zwycięzcy:

• ex aequo 1. miejsce zajęli Teresa Konieczna (kl. 4a) oraz Tobiasz Majkowski (kl. 4b),
• a na podium z 3. miejscem uplasował się Jan Pilarski (kl. 3a).

„Gorajskie Blubranie”  pokazało, że gwara to nie tylko muzealny zabytek, ale żywa, niezwykle barwna część lokalnej tożsamości, która potrafi połączyć pokolenia i wywołać mnóstwo radości. Gratulacje dla wszystkich 27 śmiałków!

Jeśli jeszcze ktoś chciałby się zmierzyć z gwarą poznańską zapraszamy do rozwiązania TESTU KONKURSOWEGO.